Vogel

Gisterenmiddag, daar in Volendam
Zat in het parkje, een chique madam
Een ring aan haar vinger, een veer in haar haar
En mensen die keken, en staarden daarnaar

Een man uit de buurt, spontaan en sociaal
Die was wel benieuwd naar de vrouw haar verhaal
Hij liep naar haar toe, en net toen hij zat
Vroeg hij de vrouw: "Maar waarom doet u dat?"

De vrouw keek hem aan, en lachte koket
"Die veer heb ik zelf op mijn hoofdje gezet
Het komt van mijn man, hij is nu niet meer
Maar op zijn crematie, toen viel plots die veer

Het beste van al, dat moet u echt weten
Door dat souvenir zal ik hem nooit vergeten
Ik leef in een wereld van regels en tucht
Maar hij fladdert vrolijk en vrij in de lucht"

De man keek wat rond, was lichtjes geraakt
Dat korte gesprek had zijn ziel losgemaakt
Hij dankte de vrouw, ging verder te voet
Vervolgde zijn tocht, en voelde zich goed