Stop wannneer ik dat zeg
Ik zeg alles met een reden,
Alles met jouw taal
Maar kan jij het nog niet begrijpen,
Dat is waar ik van baal.
Waarom moet ik kwaad worden,
En me inhouden bovendien.
Zo kan ik niet leven
Ik hou het voor gezien.
Waarom moet ik slaan,
Om het je duidelijk te maken.
Dat ik het zat ben,
Ik zal geen kreet laten.
Ik ben zo kwaad als wat,
Maar kan je toch laten gaan.
Want je bent niks voor mij.
Ik stuur je gewoon uit de laan.
Huilen is wat ik kan,
En met dingen gooien.
Dit was wat je wou,
Ik ging over de rooien.
Waarom moet je mij hebben,
Staat het op me voorhoofd.
Ik weet het niet,
Het is ook niet beloofd.
Ik kan het na hoop geruzie,
Met docenten laten rusten.
Maar kom niet in me buurt.
Anders word ke het bewust.
Ik ga nu slapen,
En me hart luchten.
Misschien is er ooit een plek.
Waar ik heen vluchten
Ingezonden door
Angel-on-your-side
Geplaatst op
19-06-2012
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
WoedeReacties op ‘Stop wannneer ik dat zeg’
-
Weer prezies hetzelfde, alleen dan anders getypt. Stoppen is Stoppen. Maar dat schijnt niet iedereen te snappen! Hier kan ik dus chagie van worden. Laat mensen normaal met elkaar omgaan en anders niet, denk ik dan. Wat irritant is! Bah echt waar. Soms heb je het idee, dat mensen hun oren voor de sier hebben. Verder een mooi gedicht Valeska. Net als ik in het andere gedicht al heb gezegt. Liefs
♥DJolien♥ - 20-06-2012 om 11:38
