Waarom?

Waarom moest het zo gebeuren,
sta ik nu weer voor gesloten deuren?
Onze liefde had zo mooi kunnen zijn,
was het voor jou dan allemaal maar schijn?
Mijn gevoel zegt dat je twijfelt over mij,
en dat raakt me, en maakt me van binnen blij.
Mijn verstand zegt, nee dit is niet goed,
ik weet de weg nog steeds niet, hoe ik verder moet.
Al dat geschreeuw,verwijten en nare woorden,
die mijn hart en ziel doorboren.
Hoe moet ik de wonden helen,
die de liefde heeft geslagen,
hoe moet ik toch die pijn verdragen?
Je blijft steeds in mijn gedachten,
hoe ik ook duw en wring.
Jouw beeld blijft in mijn hoofd,
als een kaars die niet dooft.
De moeilijke tijd die ik nu moet doorstaan,
is een weg,die ik alleen moet gaan.
Ga verder met je leven zoals jij dat leven wou,
vergeet niet de liefde die ik je heb gegeven.
Jij wou die niet,
maar ik,
ik hield van jou.