Verdriet
28 februari ben jij uit me leven gegaan ,
ik hou van jou ook al ben je niet bij mij ,
tranen stromend vanuit me hart over me wangen ,
alleen jij kan ze vangen ,
jij kent me donders goed en weet wie ik ben ,
niemand die me ken.
bang dat ik kapot ga van verdriet ,
jij die het van boven ziet .
teken die jij mij geeft ,
blij dat ik dat heb beleeft.
teken dat ik moed moet houden , en door moet gaan ,
kijkent naar de maan .
in mijn hoofd zie ik jou daar liggen ,
maar ik kan het niet terug draaien ,
had je dat maar niet geflikt .
Ingezonden door
prinsesje<3
Geplaatst op
14-06-2012
Over dit gedicht
een vriendin van mij is op vroege leventijd , uit men leven gegaan , ze heeft veel fouten gemaakt, het laatste wat ze tegen me zei ; maaak niet de fouten die ik heb gemaakt .
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Donder Liggen WangenReacties op ‘Verdriet ’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
