Diep van binnen mis ik je
En nu kom ik je toch iedere keer weer tegen,
in het begin zag ik dat nog als een zegen.
Nu zie ik dat helaas op een andere manier,
en ik geloof je niet als je zegt het doet me een plezier.
Dit moet jou toch ook pijn hebben gedaan,
ach ja waar begon ik toch weer aan.
Ik wist dat het zo zou gaan lopen,
ik wist dat je me van binnen uit zou gaan slopen.
Nu word ik gek van al die gedachte,
dingen waar naar ik voor ik jou kende smachtte.
Mijn eerste zoen was aan jou de eer,
en nu het is gebeurt, doet het me echt alleen maar zeer.
Hoe heb je het aangedurfd mij zo te laten vallen,
ik heb de behoefte je zo neer te knallen.
Zodat je niemand meer aan doet wat je mij hebt gedaan,
Zodat jij een keertje in je eentje zou staan..
Reacties op ‘Diep van binnen mis ik je’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
