Zou het dan wel zo zijn?

altijd probeer jij me te breken,
me in me hart te steken.
door jou zie ik m'n toekomst leeg,
als een oneindige donkere steeg.
ik verkloot me hele leven,
kan ik niet beter naar de hemel zweven?
dan heb ik geen problemen meer,
geen gezeik meer.
als ik er niet meer zo zijn,
zijn er dan wel mensen die geven om mij?
die om me zouden vechten?
die zich aan mij zouden hechten?
ook al klinkt het laf,
ik vraag het me af.