Wij, samen
Ik leerde je kennen,
Natuurlijk was het even wennen.
Al gauw ontstond er een vriendschap,
Dat was al een hele stap.
Ik weet niet hoe het is gekomen,
Maar algauw was dat ons weer afgenomen.
Ik zag je elke week,
Alsof ik niet meer naar je keek.
Je viel me niet meer op,
Wat er na een lange tijd gebeurde was top.
Ik weet niet hoe het is gekomen,
Onze vriendschap was terug door dromen.
Al gauw vond ik je leuk,
Door jou lag ik vaak in een deuk.
Jij liet me even alles vergeten,
Alsof je de wereld had opgegeten.
Zes maanden lang,
Het voelde een beetje als wachten op de afgang.
Je zei me dat je niets met me wilde,
Er was een stem in m’n hoofd die gilde.
Daar waren de eerste tranen,
Ik wist dat ik mezelf hier een weg doorheen moest banen.
Wat wij hebben is speciaal,
Dit heb ik niet met allemaal.
Ik geef om je, dat moet je weten,
Never nooit dat ik je zal vergeten.
Ingezonden door
Verena
Geplaatst op
30-05-2012
Geef uw waardering
Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Liefde Verdriet VriendschapReacties op ‘Wij, samen’
-
Erg goed je gevoelens uitgedrukt :) Sterkte!
Verwijderde gebruiker - 30-05-2012 om 23:40
-
Een héél mooi gedicht! Zo is het bij mij precies gegaan! Xxx
kiki - 27-02-2013 om 20:16
