Verloren kinderen

Vol emoties deze dag,
Omdat ik niet jullie moeder wezen mag,

Geen kaart of belletje vandaag,
Maar pijn!!! als een steen in mijn maag,

Waarom moest het toch zo gaan,
De jaren verstrijken en ik heb er niets tegen gedaan,

Schuldgevoel en veel verdriet,
Maar ja dat weten jullie niet,

Misschien komt er ooit een dag,
Dat ik weer jullie moeder wezen mag.