Op het linnen

heb mijn doeken
gevuld met alle tinten groen
maar de lente wilde niet ontwaken

in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven

krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand

pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer binnen

stralend ontkiemde het voorjaar
speels bruiste de zee tegen land
eindelijk had ik de zon op mijn hand


wil melker
07/05/2012
www.wilmelkerrafels.deds.nl