Als de maan

Je bent er altijd helemaal.
Maar mensen zien vaak maar 1 deel van jou.

Het deel dat de mensen niet zien is verscholen in de duisternis van gedachtes dat de mens het helehal noemt.

De sterren om je heen zijn je geliefden.
(Op sommige avonden heb je er duizenden om je heen en op sommige avonden geen 1)
Geliefden die allang weg zijn, maar toch blijf je ze zien.

De witte maan met z’n donkere vlekken is de persoon die je bent.
De duisternis om je heen zijn je lege gedachtes.
Eindeloos lang, oneindig ver.

Je staat hoog boven de rest en mensen kijken naar je op.
Maar de maan die je bent zweeft in je gedachten.
Misschien echt, misschien niet.

De keuze ligt aan jou.
Ben jij de maan, of de persoon die ernaar kijkt?