Jade

je lachte om kleine dingen
om een blaadje in het water
sneeuw in een boom
maar niet om het leven
een normaal leven
leek een droom

je was ziek
en zou gaan
je lachte
om de sterren
daar zal ik voor je stralen
zei je de nacht voor je stierf

je lachte
altijd eigenlijk
na een gemo
was je blij
wilde je naar buiten
zei je
ik leef, kijk eens blij

ik was alleen bang je te verliezen
was boos
als je als je lachte omdat je niet kon lopen
als je lachte en zei
ik ga dood dus doe wat ik wil
dan huilde ik en trooste jij

lachen deed ik wel
maar niet veel
je zag het leven als een spel
omdat je zag dat je zou overleiden
en ik kon het niet zien
ik wil het nogsteeds niet inzien
je bent alles voor mij

ik moest je beschermen
maar ik faalde
je overleed in mijn armen
je haar hing dof
de wind speelt er nietmeer mee