Hart doorboord

Mijn laatste gedachten ken ik niet.
Ik hoort alleen maar liedjes.
En hoopt dat het opschiet.

Ik lig daar op de grond.
Schreeuw van de pijn.
Maar toch met een glimlach op mijn mond.

Ooit gedacht dat doodgaan fijn zou zijn?
Ik wel.
Want geestelijk dacht ik niet zo klein.

Ik hoor iemand fluisteren dat het allemaal goed komt.
Ik hoop van niet.
Ik hoor alleen maar vuile engelen op de achtergrond.

Ik verdwaal in de mist van mijn gedachten.
Niemand om me heen.
En ik maar wachten.

Er stroomde bloed door je aderen.
Je hart klopte vroeger.
Nu voel je je alleen maar veraden.

Je verloor even de macht.
De ander nam het over.
En nu is het alleen nog de dood warop je wacht....