Spiegelbeeld

Vervaagt in de tijd
verduistert door het donker,
gedempt door de afstand,
weerklinken onze stemmen,
klinken onze voetstappen,
steeds sneller en luider,
plots zie ik je,
zo kwetsbaar en klein,
ik steek mijn hand uit,
jij steekt een hand uit,
een gemeenschappelijk traan glijdt van onze wangen,
verdriet in je ogen,
diep paarse wallen,
het liefst geef ik je een knuffel,
maar een spiegelbeeld kan je niet knuffelen.