1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Manisch Depressief.
Wat was ik toen toch machtig,
Wat was het leven toch prachtig.
Wat was ik als een vogel zo vrij,
Wat was ik als een kind zo blij...
En nu?
Nu is het donker en koud,
word ik opeens heel snel oud.
Lig ik liever op bed,
weg met de pret!
Ingezonden door
Marleneke
Geplaatst op
14-03-2012
Over dit gedicht
Gaat over iemand met de ziekte manisch depressief
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Depressief Eenzaam Gevoelens ManischReacties op ‘Manisch Depressief.’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!