De pijn waarmee ik leef

Steeds maar dieper in de put.

Ik breng het liefst met mijn vrienden de tijd door, zodat ik zeker weet tot 6 uur, dat ik geen gezeik meer hoor.

Op school gaat het met me cijfers ook al zo kut, ik zak steeds maar verder en dieper in de put.

Ik kan het gewoon echt niet meer aan, het leven hier wordt me gewoon te veel. Er moet nu echt wat worden gedaan, voordat ik het besluit neem en mezelf ...

Niet nu denken dat je een einde moet maken, maar laat dit aan iemand lezen die je liefbaar is en blijf niet bij dat rotgevoel haken. 
Er is altijd iemand die om je geeft en goede bedoelingen met je voor heeft.

Z'n iemand gaat je dan helpen en er ook voor zorgen dat je weer leeft.

Vaak heeft dit alles dan zijn tijd nodig, maar een mooie en goede toekomst, komt en is bij niemand overbodig.

En tegenslagen in het leven zullen er altijd blijven zijn, dat is natuurlijk balen, maar denk hieraan dan, na dit alles komt altijd weer rozegeur en manenschijn.

Dus blijf van je leven genieten in wat voor tijden er ook zijn, want niemand wil jou kwijt, echt niet. Blijf altijd positief en leef gelukkig en vooral fijn.