Kapot gemaakte muur

Waarom lukt het me niet om verder te gaan
Al mijn pogingen ten spijt
Ik blijf achterom kijken, naar wat daar ligt
En overal zie ik de brokstukken van mijn gebroken hart
Onmogelijk om samen te voegen
Dat is me nu wel duidelijk geworden
Soms gaat het een tijdje best goed
Tot ik je dan zomaar op een afstand weer zie
Als sneeuw voor de zon verdwijnt de opgebouwde muur
Ik sta weer machteloos alleen
Kansloos tegen je blikken en je lach
Snel draai ik me om en begin weer opnieuw met bouwen
Misschien kom ik nu hoger en blijft er meer overeind staan
Zo blijf ik proberen elke keer hoger te komen
Hopend dat de muur ooit zal blijven staan