Alleen achtergelaten
Daar sta jij
Hier sta ik
Zo dicht bij elkaar
Maar in gedachten toch zo ver weg
Waarom ben jij niet bij mij en sta je daar?
Je zou naast me staan, met elke kilometer die ik afleg
Je beloofde me niet weg te gaan
Waar ben je nou?
Ik dacht dat je altijd naast me zou staan
Maar nee, je laat me gebroken en eenzaam achter in de kou
Ik deed alles voor je, heb zoveel kansen laten liggen
Ik kan nog steeds niet geloven, dat het zo is afgelopen
Ik wil alles wat we samen deelden weer terug
Ik ga kapot van de pijn
Maar jij keert me alleen maar de rug
Kan niet zomaar stoppen met hopen
Omdat ik bij jou wil zijn
Maar de afstand tussen ons is te groot
Ooit zal de brug weer open gaan
En zul je weer naast me staan
Maar nu is alles verloren
Het komt goed, liefde is een begin en woorden vult de rest dan in
Ingezonden door
Anonieme Afzender
Geplaatst op
28-02-2012
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Verdriet VriendschapReacties op ‘Alleen achtergelaten’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
