1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Vrij
Als ik me even laat gaan.
kom jij me kussen,
onze handen ineen verstrengeld.
Samen kunnen wij de realiteit van deze dag aan.
Een moment van geluk.
tot de tranen achter mijn ogen prikken.
De realiteit van deze dag is:
je bent niet echt bij mij ...
Wanneer worden wij vrij?
Ingezonden door
me
Geplaatst op
28-02-2012
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
Handen Realitieit Samenzijn TranenReacties op ‘Vrij’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!