vorige gedicht
vorige gedicht
Ooit
Ik ben alleen in mijn gedachten,
En proef een traan op mijn wang,
Dat alles nu zo tegenzit,
Maakt me stil en alleen.
En ik voel me machteloos,
Een grote mond maar zo klein,
Dan realiseer ik mij,
Dat alles zo breekbaar kan zijn.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
27-02-2012
Over dit gedicht
een breuk lijmen? er blijft een barst.
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
VerbrokenReacties op ‘Ooit’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
