Gekwetst en alleen
Op de basisschool kreeg ik mijn eerste beste vriendin
Toen had ik het erg naar me zin
Oppeens ging ze veel met een ander om
En dat waar waar de ellende begon
Ze was nog steeds wel mijn vriendin
Maar het was niet meer zoals het begin
Ze begon te roddelen over mij
Daarvan werd ik niet echt blij
Ik zei niet veel meer
Zij en haar vriendinnen deden me elke keer zeer
Ze maakten me onzeker
Door al hun geroddel en preken
Toen was het tijd om naar de middelbare te gaan
En kom ik vergeten wat ze me hebben aangedaan
Ik kreeg weer vrienden en had het naar me zin
Het was voor mij een nieuw begin
Totdat ik weer watl vrienden verloor
Ik weet niet waardoor
Het contact werd gewoon steeds minder
En dat werd voor mij een hinder
Door dat alles durf ik niet veel meer te zeggen
Bange dat mensen me weer aan de kant zullen leggen
Door dat alles.ben ik nu helemaal alleen
Geen vrienden om me heen
Reacties op ‘Gekwetst en alleen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
