Vaarwel
De eerste x dat ik je zag..
Toen lette ik meteen op jou lieve lach!
Maar toen ik je beter leerde kennen
Ging je allerlij dingen ontkennen..
Ik geloofde en vertrouwde je niet meer..
Elke dag en elke seconde weer alweer
In je f*cking ping naam stond; ik negeer
Wat heb ik aan je als je alleen maar zo doet?
Misschien heb ik er inderdaad wel spijt van dat ik je heb ontmoet..
Want elke keer als ik wat vroeg onkende je het weer, Het is niet dat ik je niet waardeer
Maar het kan zo niet langer..terwijl we in een gesprek zijn, zomaar offline gaan?
Bij mij komt er dan een traan..niet van blijdschap maar van verdriet!
Al die herinneringen vergeet ik niet! Het liefst zou ik ze wissen
Maar dan zou ik mezelf weer eens heel diep vergissen..
Want mij gevoelens zijn niet weg! Maar elke keer als ik dat zeg,
Ren jij keihard weer weg.. Misschien voel jij het anders dan mij,
Maar ook daarom word het nooit wat, ik + jij= wij?!
Iedereen zei altijd; kijk hun 2 dat is echt het gelukkigste stel,
Maar daarom zeg ik nu f*cking hard in je face; VAARWEL
Reacties op ‘Vaarwel’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
