Wat hij in mijn hart sneed

verliefd is meer dan kriebels
het is een geluk
als je hem krijgt
en hij voor eeuwig blijft
maar als ik met hem praat
ik word rood en doe overdreven
maar hij laat me echt leven
als ik tegen hem praat merk ik
het boeit hem niet
het lijkt alsof hij me nooit ziet
toch voel ik het nog steeds
hij en ik
dat is als de aarde en de zon
we hebben elkaar nodig om te leven
dat hoop ik
maar dan komt de dag dat je voelt dat hij je niet mag
dan krijg je het moment, je zegt je eigen liefde voor hem gedag
je probeert hem te haten
hem zichzelf te laten
nee het hoort zo niet ik wil hem
ook al raakt mijn leven helemaal klem
maar dan de directeur van de school
die lelijke drol
hij heeft het verpest
hij is dood
alles in mijn leven is verkloot
ik wil hem zo graag
sinds dien voel ik me zo laag
ik hoef niks meer
alles wat ik zie en doe doet steeds meer zeer
zijn beste vriend heeft hem opgegeven
maar ik kan zonder hem niet leven
ik wilde samen met hem in de winter in ons huisje beven
ik leg nog steeds elke dag een bloem voor hem neer
elke dag als ik niemand bij zijn graf zie doet het zeer
ik weet nu dat ik niet meer kan leven zoals ik deed
ik weet nu dat ik hem nooit vergeet
dat staat hij als een schim
nog zo jong en stralend
gevangen in het duister hoe kan dat ?
hij alleen in een zwart gat
"ik vind je leuk." zeg ik zacht
"ik jouw ook." zegt hij terwijl hij lief lacht
trouwen met een dood iemand
wat een idee
hij gaat weg hij verdwijnt
niet alleen hier
ook in mijn hart
als ik iets ergs zie gaat die deur naar hem toch nog op en kier
of als ik mijn volgende verjaardag vier
en hij dat niet kan
zoveel waar ik naar verlang
maar toch leef ik weer zo als ik deed
maar ik vergeet nooit meer hoe zijn dood in mijn hart sneed