Afgekoelde vriendschap

AFGEKOELDE VRIENDSCHAP
------------------------------------
Ik probeer een goede vriend/vriendin voor je te zijn,
maar ik wil zoveel meer,
en dat doet juist zoveel pijn,
omdat het eigenlijk niet kan,
omdat het eigenlijk niet mag.
En toch mis ik je iedere dag.
Ik wil je zo graag zeggen wat ik voor je voel,
je uitleggen wat ik nu precies bedoel.
Ik weet dat ik je moet vergeten,
en dat niemand van mijn gevoelens mag weten.
Nu leef ik elke dag met verdriet,
die niemand ook jij niet ziet.
Je deed je best alleen maatjes met mij te zijn,
maar dat is allemaal schone schijn.
Ik wil zo graag die leuke tijd terug,
toen we nog lachten en praatten.
Ik kan die vriendschap niet uit mijn hoofd zetten.
Er is nu zo een afstand tussen jou en mij,
Door mijn schuld is die 'goeie oude tijd' nu voorbij.
Na alle ruzie's heb je gezegd dat je nog vrienden wil zijn.
Maar waarom is onze vriendschap dan zo bekoeld??
Eigenlijk heb ik nog zoveel vragen zoals:komt die afstand omdat je
misschien toch wat voor me voelt??
Het enige dat ik nodig heb is een luisterend oor en een
vriendschappelijke arm om me heen.
Want soms voel ik me heel erg alleen.
Oké misschien is het moeilijk voor ons allebei,maar weet wel
da ik van je hou!!
En dat gaat wat er ook gebeurt,nooit meer voorbij.
Geschreven op aanvraag toen ik 15jaar was door cindy werbrouck