vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Wanneer ik jou voor het eerst zag
jij
wanner ik jou voor het eerst zag
wist ik niet wat mij overkwam
met je lieve lach
en je bruine lokken
jij bleef op afstand
wat maakte het uit
ik durfde toch niet naar jou toe te gaan
jij stond daar met je vrienden
ik zo bang en bij mensen waar ik niet bij wilde zijn
jij zit over mij in refter
ik weet niet waar ik moet kijken
zolang het maar niet in jou ogen is
en soms als ik kijk
kruisen onze blikken elkaar
Reacties op ‘Wanneer ik jou voor het eerst zag’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
