Onmogelijke liefde
Ik zie hem dan met andere mensen
dan denk ik aan mijn wensen
om voor altijd bij hem te zijn
het doet soms pijn
Ik word soms moe van het luisteren naar mijn tranen
en dan denk ik aan al zijn namen...
z'n bijnaam
dan kijk ik uit het raam
en mijn tranen branden in mijn ogen
een brok in mijn keel
ik sta even stil
waarom zou ik van hem houden
ik heb altijd van hem gehouden
maar hij doet dit me aan
de tranen, pijn, er stroomt weer een traan
het lot wil wat het lot wil
het was ineens niet meer stil
Ik had de radio aangezet.
ik zit op bed .
ik luister naar de muziek
het is uniek
een droevig lied
nee ik kan het niet.
dit is mijn lot
het lot is tot...
het lot houd nooit op...
I hartje hem
Reacties op ‘Onmogelijke liefde’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
