vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Vetrouwen
'. Mensen acteren hoog maar leven laag.
Ik reken op niemand, want uiteindelijk sta je toch alleen.
Ik geef niets meer om beloftes & vertrouwen ;
in moeilijke tijden zul je merken op wie je wel of niet kunt rekenen.
Wie rent er weg? & wie vangt je op?
Wie gaat met je door & wie zet het stop?
Als ik op straat loop staren blikken me aan,
terwijl de helft blijft acteren als 'mijn vriend'.
Ik heb gemerkt wie mijn liefde wel of niet verdient.
Ik ben niet egoïstisch & ik heb ook geen haat
maar ik weet wie het met me meent & wie me verraad. *
Ingezonden door
Charonn
Geplaatst op
18-01-2012
Over dit gedicht
tis is waarheid jammer genoeg
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VertrouwenReacties op ‘Vetrouwen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
