1001 Gedichten
vorige gedicht
vorige gedicht
Jij horeft niet te breken
mijn golven
beuken tegen
weerbarstige rots
keer op keer
probeer ik
haar te bewegen
een baken in zee
dat branding ontlokt
aan het stromend getij
zij is alleen
durft eenzaam te zijn
zonder pijn
geen aanbidders of vrienden
die enkel zichzelf bedienen
van haar aanwezigheid
jij hoeft niet te breken
wil je alleen laten weten
dat wij voor altijd samen zijn
wil melker
11/01/2012
www.wilmelkerrafels.deds.nl
Ingezonden door
wil melker
Geplaatst op
11-01-2012
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Liefde OnbereiknaarReacties op ‘Jij horeft niet te breken’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!