Het spijt me zo!
Geen 1 jongen is perfect.
Geen 1 jongen kan alles goed doen.
Daarom bestaat er vergeven.
Ik vergeef je voor je kwetsende woorden en je pijnlijke klappen.
Omdat ik van je hou heb ik het je vergeven.
Maar jij hebt mij achtergelaten met een gebroken hart.
En ogen vol met tranen.
Waarom is mijn vraag, waarom moest je mij achterlaten met al die pijn, wanhoop en onzekerheid.
Ik liep weg toen je zei dat het over was en riep naar je: sterf lul!
Maar dat was niet zo bedoelt maar toch heb jij het waargemaakt.
Je bent nu weg, voor altijd.
En elke dag denk ik aan je.
Word er over de dood gesproken dan ben jij in me hoofd te vinden.
Elke nacht droom ik over hoe je was, voordat je in een bloedbad lag.
Het spijt me zo!
Reacties op ‘Het spijt me zo!’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
