Tranen in een waterzee

Een paar jaar geleden schitterende het maanlicht in mijn ogen
daar stond je dan
Ik keek in je ogen zo mooi van kleur verhelderend in de zon
Je glimlach maakte mij aan het lachen het verborg mijn verdriet
Verdriet in tranen maakte een waterzee
Je was er altijd van door zonder mijn hart
ik gaf zo veel om je maar niemand die het zag
Jij deed mijn hartje sneller slaan in tijden dat het moeilijk was
de gedachtes aan jou waar onbegrijpelijk voor iemand anders
Stilte was er, de hele dag lang
Je had iemand anders waar ik van wist
Mijn hart, mijn kleine lieve hartje paste niet aan dat van jou
Mijn waterzee van verdriet werd als maar groter
Moeite deed ik om je hart te krijgen
maar het werd meerde keren gebroken
ik voelde me zo gebroken want ik vocht voor jou
Jij was het enige waar ik aan dacht
Vanaf het eerste begin was jij mijn engel
Ik droomde over hoe jij en ik bij elkaar hoorden
maar deze woorden zijn te vergeefs
jij ziet mij niet ook al doe ik alle moeite
zal jouw hart ooit aan dat van mij horen
of is het een eindeloze droom die toch voorbij gaat
het leven is moeilijk zonder jou
ik ben uitgeput naar alles wat ik deed voor diegene van wie ik hou
Nu lig ik hier alleen op mijn bed om te vertellen dat ik van je hou
het is al jaren zo, je kiest iemand anders in plaats van mij
hoelang moet ik nog wachten tot het is jou en mij : wij
Ik kan niet anders denken ik zet dit op papier
met tranen van verdriet schrijf ik dit omdat ik om je geef
Waarom zie jij mij niet ik ben daar altijd geweest
Je hoefde alleen mijn hand te pakken om in mijn hart te stappen
Het maanlicht schijnt in mijn kamer
Ik stuur mijn gedachtes aan jou
Maar jij ontvangt het niet
Dit gedicht is voor jou, om te laten zien dat ik om je geef
Mijn waterzee van tranen zal overstromen
Maar ik vecht voor je zoals niemand anders het doet
Je kunt me vergeten of aankijken als het moet
Maar vergeet niet onze harten horen bij elkaar.