Wat is er mis met mij?

Hoe moet ik hiermee omgaan,
denken met mn hart dat lukt niet meer.
Leven met feiten en verstand,
hoe ik het ook bekijk.. het doet zo’n zeer.

Mijn tranen blijven rollen,
wat is er mis met mij?
Het zijn van die onzekere tijden,
duw het maar gewoon opzij.

Het ergste is het wachten,
misschien maak ik me druk om niets.
Maar toch moet ik me voorbereiden,
Op wat, op iets...

Mijn wereld stort in,
als het is wat we vermoeden.
MS pff.. kan dr niet over uit...
papa in de hemel, wil je me behoeden.

Vind het ook zo erg voor mn moeder,
samen al zoveel meegemaakt.
Wij hebben onze portie al gehad,
we hebben dit al doorgemaakt.

Dit gebeurd ons toch niet,
alleen bij mensen van horen van.
Het komt te dichtbij,
Help me toch, ben zo bang...