Van de flat

ze deed me wel pijn
dat weet ik ook wel
het ging gewoon veel te snel
ze liet me links
en soms als ik keek dan keek zij naar mij
het gezicht van haar heel erg blij
misschien was het een les
of misschien was ik stom
maar nee meid ik ben niet dom
ik geloof niet in karma omdat ik het zelf doe
je gaat eraan van binnen
en ik weet al hoe
ik zet iedereen tegen je op
dan word jouw leven ook een flop
maar nu ik haar zie heel alleen
voel ik me zo gemeen
was die gedachten wel goed
nee het klopt ik weet hoe het moet
ze is er al bijna aan nog even door zetten
en jij lacht niet zij
maar om haar hier dood te zien liggen met niemand erbij
iedereen haat haar , het maakt me toch niet blij
nee vanbinnen ben ik een monster aan het worden
ik maak iedereen nog dood
dan zet ik er een streep voor
ik zet mijn gevoelens bloot
nu sta ik hier boven op een flat en dan val ik
als ik bijna bij de grond ben flitst het leven voorbij
stop ik wil niet meer
maar als ik op de grond lig doet het toch geen zeer