Ik wil gewoon weten

Als ik je spreek en ik vraag je hoe het gaat,
dan zeg je het gaat wel.
Maar ik weet dat het eigenlijk helemaal niet gaat.
Ik weet dat je niet meer wilt.
Dat die gedachten er nog steeds zit.
Je wilt me niks vertellen over hoe het met de therapieën gaat.
Je wilt me niet vertellen hoe je je echt voelt.
Wat er echt in je om gaat.
Ik snap dat je het moeilijk vind
Maar ik zou willen weten hoe het met je gaat.
Ook al zou het antwoord me pijn doen.
Dat weetje, daarom zeg je niks.
Als ik je bij je ben,
zet je je masker op.
Maar ik kan door je masker heen kijken.
En zie dat je nog steeds uit het leven wilt stappen.
Ook al waren je pogingen mislukt.
Ik zie dat je nog steeds dood ongelukkig bent.
Maar ik heb het gevoel dat ik niks kan.
Ik wil je helpen.
Ik weet dat ik niet veel kan doen.
Maar zolang jij niks zegt.
Kan ik helemaal niks.
Dit doet me misschien nog wel meer pijn dan het antwoord wat ik zal krijgen.
Op de vraag: Hoe gaat het nou met je.