Duivelshart

Ik heb een Duivelshart.
Het is nou eenmaal zo.
Het is wie ik ben.
Ik wil het niet veranderen.
Ik wil niet steeds met mijn neppe glimlach over straat.
Ik heb een Duivelshart, en niemand die het begrijpt.
Ik heb een Duivelshart, en niemand die ik het zeg.
De Duivel is iemand die de mens snapt.
Hij geeft niets goed zodat het niet kapot gaat.
Hij geeft je geen geluk zodat je dat niet kan verprutsen.
Hij geeft je geen liefde want dat doet toch alleen maar pijn.
Het boeit mij niet als me nu een freak vind.
HET BOEIT ME NIET MEER!!
Ik ga niet nep doen.
Ik ga mezelf niet verbergen.
Ik ga ook wel genieten van de aarde, maar wat doen we hier?
We gaan toch allemaal weer dood.
Wat heeft het voor zin om jezelf dan te verstoppen?
Als je nu dood zou gaan zou waarschijnlijk nu niemand het merken.
Als je nu dood zou gaan zou de wereld echt niet in schok zijn hoor.
Jij bent eigenlijk niets waard.
Bijna niemand kent Jou.
Niemand, niemand, niemand, behalve Jij zelf.
Jij weet wat je voelt, Jij weet wat je denkt.
En zo denk ik er over.
Probeer me niet te veranderen omdat ik nu gewoon mezelf ben.
Je mag bang voor me zijn, Je mag me gek vinden, Je mag alles van me vinden.
Ik ken Jou toch niet en Jij kent Mij niet.
Je zoekt het zelf maar uit wat je van me vind.
En die mening ben Jij.