Mijn lichaam uitgewoond

zij willen stilte
zonder ogen in hun nek
geen handen die hen voelen
niet meer verlangen op het net

willen stilte om te
vinden wat verloren is
wat nooit geboren is
maar zo ongrijpbaar leeft

hebben alles uitgeplozen
mijn hart en ziel gekozen
mijn lichaam uitgewoond
mij met hun hoogtepunt gekroond

zij zochten jaren
die vergeten zijn in morgen
gezichten grauw en handen
die verrafelden in zorgen

stilte is weer mijn gareel
er is niemand meer die met
me speelt alleen de dood die
me verveelt en naar me grijnst