vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Rozen verwelken en schepen vergaan
Rozen verwelken
en schepen vergaan.
Bomen gaan dood
en niets blijft bestaan.
Denk niet aan vroeger
en denk niet vooruit.
Blijf nou niet twijfelen
en neem geen besluit.
Word nou verliefd
en vind niemand leuk.
Stop nou met lachen
en lig in een deuk.
Laat me met rust
en ga nou niet weg.
Heb veel geluk
en heb heel veel pech.
Rozen verwelken
en schepen vergaan.
bomen gaan dood
maar dit gedicht blijf bestaan.
Ingezonden door
Tessa K
Geplaatst op
29-11-2011
Geef uw waardering
Op basis van 16 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
BestaanReacties op ‘Rozen verwelken en schepen vergaan’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
