Gebroken
Warom ben ik gebroken? Ik ben altijd zo open!
Niemand die mij ziet met zo veel verdriet....
Ik wil niet geheeld worden. Laat mij maar liggen en langzaam vergaan.
Stop geen moeite in mij.... Ik ben het niet waard
Uiteindlijk stel ik iedereen teleur.
Was ik maar leeg, Was ik maar stof,
Was ik maar droom, Was ik maar wind,
Was ik maar nacht, Was ik maar duisternis.
Kon ik maar vrij bewegen, over, onder, langsheen en voorbij zou ik gaan en niemand die me ziet ,met m'n verdriet.
Iedereen wil met me praten, Iedereen wil antwoorden die er niet zijn.
Was ik nog maar klein. Dan had ik dat niet.
Ik zit met het vuur in me die alles wil vernietigen, alles pijn wil doen maar ik heb ook nog een geest die gelukkig goed denkt..
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
27-11-2011
Over dit gedicht
ik zit meestal in een 2 strijd.. die ik niemand anders zou gunnen.
Geef uw waardering
Op basis van 7 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Gebroken’
-
het raakt me....mooi beschreven...liefs cindy
Verwijderde gebruiker - 28-11-2011 om 08:08
-
sluit me aan bij cindy...liefs
Verwijderde gebruiker - 28-11-2011 om 20:38
-
is echt heel mooi. ik lees graag jouw gedichten je kan je gevoel er goed inleggen. xxxKevin
Kevin Spaan - 30-11-2011 om 08:34
-
erg mooi weer 5 sterren voor jou wacht ook op de volgende van jou XXXXXX heks
Verwijderde gebruiker - 30-11-2011 om 19:26
