Liefde laat zich niet verbazen

zag je zwaaien
je hoofd omdraaien
voor een laatste groet
tijd vergoedt geen afscheid

lucht ging vonken in
een spel van ademloze woorden
je bracht me bloemen die al
zomerend nog bij de lente hoorden

ze kleurden ogen
met de warmte van je lach
in hun glans zou de uitgestelde
hemel ook op aarde mogen

jij hebt het paradijs
maar afgebeld je zinnen
smeulde vuur er was rook van
warmte die door eigen norm is geveld

maar op de lange duur
zal passie je toch overspoelen
wind zal hartstocht aan gaan blazen
echte liefde laat zich niet verbazen


wil melker
27/11/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl