Mijn leven

Elke dag die ruzie, elke dag die pijn,
Waarom moest dit zo zijn?
Dat jij ’s avonds dronken thuis kwam,
En zonder enige reden boos werd op mam.
Waarom heb je haar al die verdriet gedaan?
Weet dat je er nu alleen voor moet staan!
Een vader die geen vader kan zijn,
Nee mijn leven is niet fijn.
Je bent een egoïstische vent,
En ik weet dat je er nooit voor me bent.
Toen ik je nodig had was je er niet,
En nu is het net of je me niet meer ziet.
Er was maar 1 iemand die ik vertrouwen kon,
En hij daardoor ook al mijn liefde won!
Deze hond was alles voor mij,
Hij maakte me keer op keer blij.
Na zijn dood ben ik alles anders gaan beleven,
Ik heb minder vertrouwen in het leven.
Een vader die over mij hoort te waken,
Maar in plaats daarvan mij onzeker zit te maken.
Ik vraag me af; wie ben ik?
Ben ik lelijk, ben ik dik?
Deze vragen gaan door mijn hoofd,
En zullen pas stoppen als het vuur in mij is gedoofd.
Ik vraag me af hoe ik leven zou,
Op dit moment sta ik in de kou.
Ik hoop dat dit alles ooit voorbij is,
En dat ik leven kan met de dingen die ik nu mis!