Nooit gekend
gevoelens kan je niet opkroppen
want ze komen toch wel terug
het is alsof je ze van je af wilt kloppen
maar ze zijn nog steeds niet achter de rug
en wat ik ook doe dat lege gevoel gaat niet weg
ik probeer het te vergeten maar het lukt gewoon niet
toch wou ik dat alles anders ging maar er is geen terug weg
en ook niemand die dat aanbied
ik heb je nooit gesproken & nooit gezien
iets wat ik wel wil maar nooit zal kunnen
maar het is toch alleen maar afzien
en iets wat ik mn leven maar moet gunnen
gunnen is niet echt het juiste woord
want toch heb ik pijn
want jij was iemand die hier bij ons thuis hoord
en ik weet dat ik bij jou hoor te zijn
mensen zeggen wel dat ik erover heen kom
maar dat gevoel zal altijd bij me blijven
ik zal het proberen een plek te geven en te kijken wat me toekom
maar die dag 4 oktober 2004 zal altijd bij me blijven.
Reacties op ‘Nooit gekend’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
