Voorbij

dagen gingen voorbij
maar gingen elke keer evensnel
dagen vlogen als een zuchtje in wind langs
maar er kwam geen nieuwe kans

de dagen die voorbij gingen
de dagen, er gebeurde zoveel dingen
de dagen tussen jou en mij
tussen het verleden en tot in mei
tot nu, tot ooit, maar nooit
die nieuwe start
tussen ons, het spijt me zeer
ik kan het niet meer
gebeurt is gebeurt
ik heb het verpest, en had het liever nog besmeurd
ik had je liever laten weten hoeveel je betekende voor mij
ja, elke dag, maakte je me blij

ik kon je alles zeggen
je verklapte echt niets door
je was dan wel mijn praat paal
maar jij genoot ook wel van ieder verhaal

tot de grote klap kwam
er was een dag, en alles lag in vlam
de emmer overstroomde, en t was alweer mijn fout
ik had het niet geleerd, ook al was het al zo oud

jaaa, ik had het moeten weten
maar ergens kon het me niet schelen
want zo cool was jij nou ook weer niet
tot op de dag dat je hetzelfde als nu ziet
maar het is te laat
het komt ook nooit meer terug
je zegt misschien nog hoi, en je kijkt me nog wel na
maar dan denk je stiekem bij jezelf stilletjes na..
jij hebt ook spijt
je wilde me niet kwijt
maar t was écht mijn eigen schuld
je bent er niet meer vaak en ik wacht nog met geduld

op die ene nieuwe kans
op die ene nieuwe dag
tot die ene.... nieuwe dag
dat jij me vraagt.. en dan krijg ik weer een lach!