Duel tegen jouw blik
Duel tegen jouw blik
Jouw blik is scherper dan mijn schermwapen
Telkens weer laat hij een blauwe plek achter
In mijn lichaam prikt hij nog dieper dan een degen
Mijn masker biedt er geen weerstand tegen.
Verweren of me laten gaan?
Het duel begint al ongelijk aan
De scheidsrechter roept ‘allez!’ en ik blijf ‘en garde’ staan
De blauwe plekken zie ik al ontstaan.
Ik voel in jouw blik de intensiteit, tederheid en warmte
Hij brandt in mijn ziel, in mijn hart en in mijn armen
Toch wil ik geen pijn voelen.
Ik overweeg een reprise, maak een uitval, klaar voor een remise.
Oh, laat me raak steken!
Laat mijn wapen spreken!
Laat mijn revanche beginnen!
Laat me dit duel winnen!
Jouw niets ontziende blik staat paraat,
Klaar om mij genadeloos te verslaan
Na een ‘arrêt’ kan ik er niet meer tegenaan
Willoos laat ik me gaan.
Op de loper geef ik me over
Mijn vechtlust is geheel vervlogen
Na een schermgroet, laat ik de blauwe plekken volgen.
Een duel tegen jouw blik, zal ik nooit meer kunnen betogen.
Marli dos Santos Dias – Opgedragen aan W.K. op 05-02-2006
Reacties op ‘Duel tegen jouw blik’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
