vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Hoop
Eenzaam op pad
Warmte heb ik nooit gehad
Mijn lichaam is koud
Niemand die van mij houd
Mijn dikke traan
Dat gaat niemand aan
Niemand die het ziet
Niemand geeft om mijn verdriet
Ik kan niet meer
Mijn voeten doen zeer
Laat mij rusten
Zeg mij welterusten
Sta voor mij klaar
Want ik ben helemaal gaar
Ik wil het goed
Laat mij zien hoe je leven moet
Alsjeblieft ontketen mij
Dan ben ik weer vrij
Als de zon weer schijnt
Wil ik niet dat je verdwijnt
Ingezonden door
dylanklooster
Geplaatst op
03-11-2011
Over dit gedicht
De hoofdpersoon kan het leven niet meer aan. Hij ontmoet iemand op wie hij hoopt, iemand die zijn leven kan veranderen. Deze persoon weet dat echter niet
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
Eenzaamheid Hoop Leven VerdrietReacties op ‘Hoop’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
