vorige gedicht
vorige gedicht
Samen
Soms gaat het leven niet zoals je wil,
De een wil dan praten de ander wordt juist stil.
De een wil het alleen verwerken
En vooral niet aan de ander laten merken.
Met mij is er niets aan de hand,
Steekt de kop in het zand.
Maar voor de gene die het meest van je houd,
Voelt dat erg koud.
Die heeft de zelfde weg te gaan
En voelt zich hierin helemaal alleen staan.
Samen moet je verder ook in moeilijke tijden,
Die zijn soms niet te vermijden.
Juist dan heb je die arm om je schouder nodig.
Nee, die is nooit overbodig.
Alleen samen kun je de wereld aan,
Laten we daar voor gaan.
Reacties op ‘Samen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
