Mama is boos
Wij hebben tezamen moeder aarde
Zij die ons het leven geeft
Zij die zorgt dat er van alles leeft
Dat de natuur zichzelf in stand kan houden
Deze moeder is de grootste waarde
Maar de maatschappij verandert zeer
De mensheid maakt haar toekomst stuk
Het is niet lang vanzelfsprekend meer
Dat ons roekeloze leven door kan gaan
Hoe lang ziet de aarde dit nog aan
We maken onze eigen wereld ziek
Gunnen elkaar het licht niet in de ogen
Steeds duidelijker dient zij ons nu van repliek
Met alom ziekten, rampen en natuurgeweld
Dat telkens plotsklaps vele mensen velt
Mensen zijn ondankbare honden
In onze koppen is iets ernstig loos
Tezamen zullen wij er niets aan doen
Zelfs niet als wij samenwerken konden
- En dus is moeder aarde boos
(oktober 2011)
Reacties op ‘Mama is boos’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
