1001 Gedichten
Alleen
Zoveel mensen om me heen,
En toch voel ik me zo alleen,
Zal het geluk ooit nog keren,
Het kan me nu eigenlijk niet deren,
Ben futloos, uitgevochten en moe,
Weet me god niet waar naartoe.
Als me familie en vrienden er niet waren,
Konden ze mij nu vast en zeker opbaren.
Als ik 's avonds thuis kom ben ik weer alleen,
Zo oud worden wil ik zeker weten niet.
Dan ben ik allang onder de pijn bezweken.
Zal nu me masker weer opzetten en vrolijk doorgaan,
Ook als ik weet dat ik daar onderdoor aan zal gaan.
Ingezonden door
Pandabeertje
Geplaatst op
09-10-2011
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Deren Futloos Opbaren UitgevochtenReacties op ‘Alleen’
-
Heel mooi geschreven dit gedicht. Maar probeer altijd al het positieve uit de dag te helen, hoe moeilijk dat ook is. Je hebt in ieder geval talent voor gedichten schrijven, hou dat vol ;). Liefs Chris.
Laska119 - 10-10-2011 om 21:46
-
wow, heel mooi herkenbaar ook. wel echt een heel mooi gedicht ;] liefs lauren.
Ik dicht - 07-11-2011 om 19:33
-
Wauw, heel erg herkenbaar! Probeer positief te blijven, ik weet dat het moeilijk is, maar je kunt het! liefs.
Verwijderde gebruiker - 08-11-2011 om 20:16