Vriend

Je stond voor me klaar
We hadden ook nog lol
Maar stiekem was onze vriendschap allang gaar
Volgens jou was het klaar en minder dan voldaan
 ik dacht bij mezelf: wat heb ik dan verkeerd gedaan
Misschien dat ik wat meer achter je had moeten staan
Naar voren durven komen
Voor de vrienden om ons heen
Maar nu is het te laat want we zijn nu weer alleen
De stemmen in mijn hoofd zijn als ze ooit eens waren
Ik was ze alleen vergeten, want ik had jou nu om tegenaan te staren
Te praten, uit te huilen en te schreeuwen, te vertellen wat er was
Maar je kreeg geen waardering en dat is dus de kras
Die al wat langer geleden
Tussen ons is gesneden
Door het zeuren ovet mij, maar jou maakte ik niet blij
Door mijn eigen schuld, ga ik nu zonder je verder
Jij had misschien wat minder geduld
Maar achteraf zijn we nu weer sterker en hebben we geleerd
Het enige wat ik nog kan doen is hopen
Of ik je nog terug kan kopen
Dat je naar me toe rent en zegt; je weet niet hoe belangrijk je wel niet bent