They don't care

daar ga ik weer, naar beneden
door de tunnel die ik al zo goed ken.
het zwarte doonker zonder licht.
en ik heb geen idee waar ik dit keer uit kom.
hoe diep ga ik? kom ik er nog uit dit keer?
met een plof beland ik op de vloer alleen.
dan valt er iets naar beneden
iemand hijst me omhoog.
als ik licht zie begin ik te lachen.
maar nog voor ik er met mijn handen bij kan
laat het touw me vallen.
en ik val nog dieper dan ik al was.
nu lig ik op de grond, terwijl iemand stenen naar me gooit. ze gaan dwars door mijn buik en de randjes schrijnen en bloeden.
en niemand snapt het niemand ziet het.
ze zien het gat niet in mijn buik
ze zien alleen mijn neppe lach
maar kijken ook niet verder
they don't care ik ben lucht voor ze
maar ze kunnen ook niet zonder me
ze begrijpen dat alleen niet