1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

vorige gedicht

Letje Annebetje Bot

Letje Annabetje Bot woonde in een suikerpot, in een suikerpot met oren en wat bloemetjes van voren.
Zachtjes zei ze : Wat ben ik met dit huisje in mijn schik!
Maar de buren vonden 't gek en stonden voor het hek en toen kreeg je dit gesprek.
Woon je nou niet veel te klein?
Nee, ik zit hier reuzefijn!
Als het vriest wat doe je dan?
Dan trek ik twintig jassen aan!
Maar bij wind en regenweer?
Dan laat ik de deksel neer!
En waar doe je de was?
Voor mijn huisje in het gras!
Zeg, je hebt niet eens een bel!
Mijn bezoekers kloppen wel!
En dat vroeg en vroeg maar toen, Letje werd die mensen moe.
Ze gaf niemand antwoord meer en hing een bordje neer: Hoe ik woon, dat zijn mijn zaken niemand heeft daar mee te maken!
Ook al zat ik in een slof, in een kolenkit vol stof, in een sok, in een droge sloot, in een halve kokosnoot, in het nachthok van de haan.
Wat gaat een ander dat aan?
Toen deed ze met een kwaad gezicht één twee peng! De deksel dicht.
Niet zo erg beleefd, denk ik.
Maar..... Ze had gelijk!

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

Het is een oud gedicht maar wel grappig

Geef uw waardering

Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Tags

Boos Buren Grappig Lachen

Reacties op ‘Letje Annebetje Bot’

  • Wat fijn dat dicht gedicht is ingezonden. Alleen het einde klopt volgens mij niet helemaal. Ik denk dat het moet zijn: Niet zo erg beleefd, dunkt mij, Maar ze had gelijk, wat jij?

    Mila - 04-08-2023 om 10:26

  • Letje Annabetje Bot door Diet Huber Letje Annabetje Bot woonde in een suikerpot, in een suikerpot met oren en wat bloemetjes van voren. Zachtjes zei ze: ‘Wat ben ik met dit huisje in mijn schik!’ Maar de buren vonden ’t gek en ze kwamen voor het hek, en toen kreeg je dit gesprek: ‘Woon je nou niet veel te klein?’ ‘Nee, ik zit hier reuze fijn!’ ‘Als het vriest, wat doe je dan?’ ‘Trek ik twintig jassen aan!’ ‘Maar bij wind en regenweer?’ ‘Dan laat ik het deksel neer!’ ‘En waar doe je nou de was?’ ‘Voor mijn huisje, in het gras!’ ‘Zeg, je hebt niet eens een bel!’ ‘Mijn bezoekers kloppen wel!’ En dat vroeg en vroeg maar toe, Letje werd die mensen moe. Ze gaf niemand antwoord meer en ze hing een bordje neer: ‘Hoe ik woon, dat zijn mijn zaken, niemand heeft daarmee te maken! Ook al zat ik in een slof, in een kolenkit vol stof, in een sok, een droge sloot, in een halve kokosnoot, in het nachthok van de haan, wat gaat dat een ander aan?’ Toen deed ze met kwaad gezicht één twee peng! het deksel dicht. Niet zo erg beleefd, dunkt mij. Maar… ze had gelijk! Wat jij? Uit Duveltjes uit een doosje, 1974

    Marije - 25-10-2025 om 07:49

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!