Elke avond huilen
Elke avond huilen.
Ik 'kan bij niemand schuilen.
Elke avond in me bed, zoveel verdriet.
Het'was alsof iedereen me verlied.
Niemand die me van me problemen kan verlossen..
Waarom overkomt mij dit nou?
Laat me niet in de kou.
K'durf nooit meer een vriend,
Waaraan heb ik dit verdient?
Het begon allemaal zo lief,
Zijn hand op mijn been,
Mijn hand om zijn heup.
Maar daarna was het allemaal niet meer zo leuk..
Ik dufte niets te zeggen,
Ik hield me maar stil.
Ik wilde hem niet kwijt als vriend,
Maar dat was slechte wil.
Nu kan ik nooit meer normaal met hem omgaan,
En moet ik al z’n verzoeken om buiten te komen afslaan.
Hij heeft zelf geen benul van wat ie heeft gedaan,
Elke keer als ik hem zien loopt er over mijn wang een traan.
Reacties op ‘Elke avond huilen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
