vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Zonder papa
Leven zonder papa om ons heen
Dat vinden wij zo gemeen
Wij dachten dat je altijd bij ons zou blijven
Maar ineens waren jij en mama steeds aan het kijven
Elke dag weer ruzie,s zelfs schreeuwen
Jullie leken wel losgebarsten leeuwen
Wat heb je nu bereikt,nu ben je alleen
Niemand van ons om je heen
Denk je nog aan ons
Papa ben je niet eenzaam, soms?
Waarom kom je niet terug naar huis
Zonder jou is het echt puin
Mama huilt bittere tranen
Ze kan je niet missen,het waren haar wanen!
Er bestaat toch geen andere vrouw voor jou
Want het is mama waar je toch zo van houd
Ingezonden door
M.M.H. Stevens
Geplaatst op
07-09-2008
Geef uw waardering
Op basis van 10 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘Zonder papa’
-
dit vind ik een ontzettend mooi gedicht!! Knap gedaan!(L)
Lonneke Heun - 07-09-2009 om 16:44
-
zoo mooi gedichtjee ,,(L) komt me bekendd voor ..
xjust-mandyx - 11-01-2010 om 12:52
